Schilderkunst

Aquarel

De deelnemende schilders zijn niet onder één noemer te plaatsen, diversiteit troef. Aquarel is het meest populair. Liliane Goosens stileert het landschap tot kleurkrachtige composities; puur schildersplezier! Evenzo bij Daniël Wenseleir, die de nadruk legt op de industrialisatie in contrast met de poëtische impressie van Venetië. Elke Italiëganger weet dit, wanneer je de dogestad nadert, word je eerst geconfronteerd met de obligate fabrieken en bedrijfsterreinen.

Daniëlle Raspe dialogeert met het figuur en experimenteert met het incongruente gedrag van waterverf en een vette substantie. Ook Lucienne Vanderwaeren introduceert diverse materialen in haar aquarellen. Het effect van verschillende papiersoorten verrijkt het effect van haar verfijnde creaties.


Acryl

Diepe grijzen, tot zwart, aardekleuren neigend naar roze of purper, in sobere composities met soms een herkenbare figuur. Deze esthetische boodschap brengt Mieke Tambuyzer. Lichter van kleur en meer viriel zijn de composities van Willy Laevaert. En hoewel volledig tot de abstractie gekomen herinneren ze ons toch aan de marines uit een vroegere periode van deze meester.

In een hedendaags realistisch jargon verwijst Hedwige Lauwaert naar een actueel thema en reflecteert op de menselijke aandacht. Wie met enige aandacht kranten en tijdschriften volgt weet dat we overspoeld worden met modebeelden. Jef Sterckx pikt dit op, als schilder, en geeft een kloeke interpretatie van deze glamour.

Roger Velghe echter wordt aangetrokken door water. De reflectie van een brug op de waterspiegel van een kanaal, waterlelies in een vijver, bekoren hem uitermate. Stefanie De Winter verruimt met haar werk onze visie op de schilderkunst, letterlijk! Waar het menselijke oog enkel het zichtbare licht kan waarnemen voegt zij de golflengtes van het ultraviolet toe om tot een merkwaardig fluo-effect te komen in haar werk. En dit alles onder impuls van een sensor. De technologie sluipt binnen in de Lucasgilde.

Technologie van een andere orde vinden we bij Mark Verbraeken. Levensechte portretten van Ellen en Elin glimlachen de bezoeker toe. Automatisch ga je dichter kijken om de penseelschriftuur te lezen. Dit doet men ook bij de werken van Daniël Breckpot. Van op een afstand modern fotografisch aandoende beelden, van dichtbij een geëpureerde suggestieve schilderstaal.

Tot slot de werken van Peter Eyskens, daar moet je met je neus gaan ophangen. Kunstkamers, fictieve ruimtes, vol personages en parafernalia, vol citaten en parafrases, kortom, allegorieën van de schilderkunst.